Het is alweer bijna voorbij, nog drie weken te gaan en ik zit alweer op het vliegtuig richting Amsterdam. De tijd is uiteindelijk snel gegaan en ik heb het goed naar mijn zin gehad hier. Ik weet nog goed dat toen we net arriveerden dat ik me thuis voelde. Op straat, op kantoor, in huis en in winkels. Het land en de mensen voelden goed aan en werktte positief op me in. Helaas ben ik na de overval me steeds meer gaan realiseren dat het een land is (en voorlopig blijft) van grote contrasten. Vorige week las ik in de supermarkt snel even de voorpagina van de Cape Argus; er waren 51 daklozen zonder reden van opgaaf gearresteerd. Niet geheel toevallig verbleven ze in het centrum, dat over drie weken bevolkt gaat worden door supporters…
Dat zijn toch wel zaken die je doen blijven realiseren dat het land, ondanks al haar rijkdommen ook nog heel veel problemen heeft. En helaas is een humane oplossing voor die problemen nog steeds ver te zoeken. Toch heb ik de afgelopen vier maanden met veel plezier gewoond in de Bo Kaap. Iedere ochtend liep ik even naar het raam, om van het riante uitzicht dat we op de tafelberg hebben te genieten. Gek dat je elke ochtend naar een landmark kunt kijken dat iedereen ter wereld kent. Vervolgens even goed ontbijten met een bordje weet-bix (pap), rugzak inpakken en via Church Street naar het werk toe lopen. Tijdens die wandeling van ongeveer 15 minuten zagen we eigenlijk ook heel Kaapstad. Eerst liepen we nog in de Bo Kaap, de islamitische wijk van Kaapstad. Vervolgens passeerden we slapende daklozen, die soms koukleumend tegen elkaar aan lagen. We staken de ‘grote weg’ over en liepen verder tussen marktstalletjes door en haalden daar soms wat fruit, waarvan de prijs iedere keer weer creatief werd samengesteld en waar we altijd werden verleid om in plaats van 3 bananen er meteen 8 te kopen. Een klein bochtje om en we liepen in het centrale business district van Kaapstad, talloze koffietentjes en overal bezigheid.
Op het werk aangekomen liep ik de ene keer via het trappenhuis en soms, als ik me gewoon even lui voelde nam ik de lift naar de vierde verdieping. Om vervolgens een hele dag in mijn onderzoek te duiken en diverse andere taken op me te nemen. Zo ben ik bezig geweest met het Iron Brian project, de SCORE for 2010 campagne, heb ik diverse dingen ontworpen die voor interne en externe promotie worden gebruikt en met mijn eigen onderzoek naar de betekenis van Social Media voor de organisatie. Al met al nog aardig wat drukke dagen voor de boeg en met een essay dat ik voor volgende week nog moet afronden echt genoeg te doen. Ik probeer binnenkort mijn afgeronde essay hier te plaatsen en wellicht ook wat meer details over mijn onderzoek, moet even navragen wat ik wel kan en mag publiceren en wat niet.
Voor de oortjes nog even een prettig muziekstuk! Lemon Jelly, met Space Walk.
Je moet schrijver worden!!!;)
Haha dankje, hou het voorlopig nog even bij het vakgebied waar ik voor heb geleerd!
Nog even drie weken genieten Matthijs!
Het gaat zo snel, dat weet je!
Straks zijn we weer thuis en gaan we zeker een aantal dingen missen van hier.
Dus nog eventjes koesteren…
Tot snel (nu echt haha)
xx
Ja, het besef dat de tijd voorbij is gevlogen (en nog steeds vliegt) begint steeds meer te dagen.
Nog even drie weekjes genieten van Zuid Afrika en jij nog iets langer van Curacao!
Fijn dat je het zo naar je zin hebt en bedankt voor je leuke verslagen. Geniet van de laatste weken!
Hee Mat!
Veel plezier met de laatste 3 weken! Daarna weer gezellig met je liefste zusje in 1 huis wonen!!
xxx
Hoi Matthijs!
Genieten he? Je weet maar niet of je er ooit nog komt!
…blij als je weer een beetje in de buurt bent!
kus, mama